Belevingsverslag Parochieraad

Elke bijeenkomst van de ‘Parochieraad’ zorgt onze ervaren verslaggever Marc voor een gedetailleerd verslag, bestemd voor het archief.
Vanuit de Raad is er ook telkens iemand die een ‘belevingsverslag’ maakt, een weergave van de manier waarop je iets ervaart.
Gezien we op 19 november volop in de seniorenweek zitten opent Hilde de bijeenkomst met de toepasselijke tekst ‘Als we oud zijn’. Deze tekst voelt als een geruststelling, een zorgplan voor de toekomst, een hint ook voor onze omgeving. Een klein fragment: “Als we oud zijn, geef ons dan maar aandacht, laat ons niet alleen, geef ons dan maar zorgzame mensen om ons heen, goedheid en geborgenheid. Als we oud zijn geef ons dan maar hoop op mooie dingen.”

We voegen alvast de daad bij het woord en zetten onze naam op mooie kaartjes met warme woorden, bestemd voor oud en jong, voor troost, voor hoop en voor nieuw leven.
De aandachtskaartjes horen bij het DNA van onze geloofsgemeenschap: zorgzaam zijn, mensen nabij zijn in goede en minder goede momenten, elkaar vasthouden en er voor zorgen dat mensen zich hier thuis voelen.
Vanuit de vzw Mensenrechten in de Kerk, die hier afgelopen zaterdag hun (H)Erkenningsdag met Tochtgenoten organiseerden, krijgen we een ‘dankjewel’ voor onze ondersteuning.
We blijven met hen verbonden, mede door het kunstproject dat in de belevingstuin wordt uitgewerkt.
 
En dan is er volgend weekend @VENTUUR, samen voor het goede doel. Het is een dag vol gezelligheid, met allerhande activiteiten. De warmste week begint hier!
Vooraleer we de vieringen van de voorbije weken evalueren toch zeker een dikke pluim voor de ‘Geloofsavonturiers’, die zich na hun vormsel blijven inzetten en maandelijks samen met 13plussers rond het evangelie werken.
Nu we toch aan de pluimen zitten: ook een dikke pluim voor de Ploeg die er weer enkele stevige ploegavonden heeft opzitten. Ze krijgen heel wat te verwerken, o.a. fondsenwerving in de toekomst, welke wegen gaan we, welke dromen koesteren we,…
 
En wie dacht dat de jongeren van het Groeizegenjaar met het maken van de vredesvlaggen op hun lauweren zouden rusten komt bedrogen uit. Ze gaan verder als ‘Vredebouwers in wording’ en hebben plannen om een wandelpad uit te werken in en rond Buizingen (wie weet wordt het de aanzet voor een wereldvredespad?).
 
Na de pauze scharen we ons achter de bijbeltekst: “In het huis van mijn vader zijn vele kamers”. Els en Freddy zijn onze gids tijdens de rondleiding door de verschillende lokalen van Zennedal waar zoveel mensen, zoveel verenigingen, zoveel jeugdgroepen gebruik van maken.  Doet me denken aan een wondermooi lied:‘Voglio una casa’
“Ik verlang naar een huis, niet voor mij alleen,
een huis waar het licht straalt om je heen, een huis vol liefde, soms ook een traan.
In mijn dromen zal het bestaan.
Ik verlang naar een huis met vele mensen om me heen,
waar niemand zich moet schamen, waar muziek klinkt door de ramen.
Een stevig huis waar ieder kan leven en warmte geven. Ik verlang naar een huis waar er hoop is voor morgen, waar kinderen kunnen spelen, waar jong en oud lief en leed kunnen delen, waar bloemen bloeien en vogels fluiten en men niemand nog uit zal sluiten.”

​Anette