Verslag van de Raad

​Waarom een olifant nu absoluut in een boom wil klimmen - om er dan telkens weer uit te vallen - blijft me ook na het verhaal van Toon Tellegen (uit ‘Voor elkaar’) een raadsel. De bezinning waarmee  Klaar ons bij het begin van de Raad meeneemt naar een onbestemde locatie - een open plek in het bos - waar dieren ludieke en creatieve oplossingen bedenken voor vreemde problemen, ontlokt ons een glimlach en stemt tot nadenken. 

Zogenaamde kinderverhalen die dieper gelaagd zijn, laten meestal ruimte voor vrije interpretatie. Staat de olifant hier symbool voor het lef waarmee men iets onderneemt? Heeft hij - of zij - grootse doelen en wilde, haast onmogelijke dromen? Zorgt ook in onze gemeenschap de gezamenlijke inspanning van iedereen ervoor dat die bereikt worden? Wil de olifant vanuit de boom naar de verte kijken, blijft hij het onbereikbare nastreven en is dat sterker dan hemzelf? Of heeft het verhaal nog een andere insteek: kennen gewichtige figuren hun grenzen niet en zijn ze gedoemd om van hun sokkel te donderen? Hoogmoed brengt ten val, overmoed ook, want zeg nu zelf: wie probeert er in godsnaam op één been een pirouette te draaien in de top van een boom? Of hoort vallen erbij? Leren we juist niet met vallen en opstaan, door altijd opnieuw te proberen?
​
Deze keer zijn het dieren die ons inspireren om te troosten en te helpen, om attent te zijn. We bezorgen verschillende mensen uit onze gemeenschap een bemoedigend of dankbaar woordje. Ze krijgen geen olifant cadeau, maar een welgemeend kaartje.
De evaluatie van de voorbije vastenvieringen toont hoe we de vruchten mogen plukken van de inzet en samenwerking van verschillende voorgangers en vrijwilligers: een prachtige kinderviering, een kort en krachtig actielied, zinvolle inhoud van de preken, letterlijke én figuurlijke stapstenen, mooie filmpjes van Jan en Alis op de website. In de nevenviering ging men graag met het verhaal van de rivier aan de slag. Mooi om zien hoe heel wat kinderen en ook jongeren werden betrokken bij het vastenthema.
Tijdens de varia krijgen we een overzicht van alle initiatieven in de Goede Week voor Pasen. Je kan ze ook vinden op de achterzijde van de misboekjes. Met een warme uitnodiging om mee te vieren, de handen uit de mouwen te steken, op stap te gaan of gewoon stil aanwezig te zijn.
Uit het verslag van de Ploeg blijkt dat de Ploeg een drukke periode achter de rug heeft die veel tijd en energie heeft gekost. Soms is er een olifant in de kamer. Dan dient men met geduld en vertrouwen naar oplossingen te zoeken. Negeren lost immers niets op. Gelukkig hebben we een waakzame kern die de handen in elkaar en aan de ploeg slaat :)
Na een korte pauze mogen we naar het reisverslag van Lut (en haar man Georges) luisteren. Hun rondreis door het uitgestrekte Brazilië in het spoor van ‘Padre Agustinho’ (pater Norbertijn Louis Damen) leverde boeiende beschrijvingen en beelden op. Hoe men vandaag ook naar de vroegere ontwikkelingshulp en missionering mag kijken, het blijft verbazen wat sommigen gerealiseerd hebben. Je zou al een olifantshuid moeten hebben om dat niet te onderkennen. Wel spijtig dat deze man zijn geplande laatste bezoek niet meer heeft kunnen meemaken. Het Vlaamse trio was echter getuige van de vele huldeblijken van dankbare Brazilianen en wij konden even mee proeven. Bedankt!
En dan wens ik je, beste lezer, nog een zinvolle vastentijd, zonder te overdrijven, want:
Je hoeft van een mug geen olifant te maken!                                               
                                                                                                                                        
Hilde Van Parys