Pasen... én wat eraan vooraf ging

Er zijn weken die voorbijgaan zoals zovele anderen, gevuld met afspraakjes, to-do’s en vluchtige ontmoetingen. Maar er zijn ook momenten die blijven hangen, die zich vastkleven in je hart. De voorbije week was er zo ééntje, een week om te koesteren en mee te dragen. Een week waarin we samen actie ondernamen, goesting kregen om zorg te dragen, samen mochten beleven en delen, samen mochten zoeken en vinden...

​Voor de Goede Week van start ging, trokken we er samen op uit met het bestuur (de ploeg) van de vzw, richting Dourbes. Een fijne plek om te vertoeven, altijd gezellig en lekker warm. Een weekend lang genieten van elkaar, genieten van de goede zorgen van Eric en Bart. Ons gedragen voelen. Geen oppervlakkige gesprekken, maar echte ontmoetingen, elkaar altijd net dat beetje beter leren kennen, voorbij de eerste indruk. Talenten kwamen naar boven, soms onverwacht, soms al lang aanwezig maar nooit benoemd. We durfden spreken, maar ook luisteren. Kwetsbaarheid kreeg ruimte. Openheid werd geen risico, maar een kracht. En ergens tussen die gesprekken groeide er verbondenheid. We zochten samen naar antwoorden. Samen bestuur voeren kreeg een andere betekenis: niet enkel plannen maken, maar luisteren naar wat leeft, naar wat nodig is en waarmee we aan de slag willen gaan.
En toen begon de Goede Week. Een week die vertraagt, die verdiept, maar waar we ook heel veel dankbaarheid voelen voor alle helpende handen : de nachtwakers, het paaskerkkuisteam, het bloemschikkersteam, de voorgangers die ons steeds weer op weg zetten en doen nadenken, de actie ondernemers … Samen Goede Week vieren krijgt zo kleur en glans.

Op Palmzondag, samen palmtakjes buiten wijden, een stukje Jezus zijn tocht mee gaan, met de kinderen palmpaasstokken maken en zegenen aan de doopvont. Op weg naar Pasen. Maandag genoten we van innerlijke rust en stilte dankzij de Christelijke mediatie. En op dinsdag kleurde alles even lichter. Een opfleurende dag, waarin we naar buiten trokken. We zongen — misschien niet perfect, maar wel vol overtuiging. We deelden papieren strandbloemen uit, kleine gebaren die plots groot werden. Het was een dag van samen actie voeren want ja, het is Nu Tijd Voor Actie. Woensdag werd beklijvend. In alle eenvoud maakten we samen olie. Geen alledaagse handeling, maar een ritueel. We gaven de olie een wens mee, een hoop, een gebed. We zegenden ze met onze warmte, onze handen, onze intentie. Olie om te dopen en Olie om te helen, om nabij te zijn bij wie het moeilijk heeft. Het was een moment van gemeenschap in zijn puurste vorm. Witte donderdag bracht ons in de sfeer van het mysterie. Een viering vol symboliek, sacraal en krachtig. Je voelde het in de stilte tussen de woorden, de prachtige muziek en in de gebaren die traditie en heden verbinden. Op Goede vrijdag stonden we stil. Om 15 uur gingen we samen de kruisweg. Een verhaal van vroeger en nu. Het lijden van toen met dat van vandaag. Met de jongeren van het groeizegenjaar trokken we van de Sint-Vincentiuskerk naar de Don Bosco kerk. Onderweg deelden we vergeet-me-nietjes uit, kleine bloemen, grote betekenis Vergeet Me Niet. We spraken over vrede, over gelijkheid, over de wijsheid die Jezus ons naliet: dat iedereen telt, zonder uitzondering. En dan, de Paaswake. Elk jaar opnieuw dat moment waarop alles even stilvalt en tegelijk iets nieuws begint. Vuur dat wordt ontstoken. De nieuwe paaskaars die haar licht verspreidt in het donker. Water dat kracht krijgt. Elke dag opnieuw opstaan.

En dan vieren we Pasen. Een nieuw begin, feest van hoop, van nieuw leven, van licht en van toekomst.
​
Laat Pasen je verwelkomen
met kleine wondertjes en een grote glimlach
Laat licht van nieuw leven
stiekem je hart binnenkruipen
Laat hoop groeien als lentebloemen
Laat verbondenheid je omarmen als warme zonnestralen

​ZALIG PASEN