​Voor de Goede Week van start ging, trokken we er samen op uit met het bestuur (de ploeg) van de vzw, richting Dourbes. Een fijne plek om te vertoeven, altijd gezellig en lekker warm. Een weekend lang genieten van elkaar, genieten van de goede zorgen van Eric en Bart. Ons gedragen voelen. Geen oppervlakkige gesprekken, maar echte ontmoetingen, elkaar altijd net dat beetje beter leren kennen, voorbij de eerste indruk. Talenten kwamen naar boven, soms onverwacht, soms al lang aanwezig maar nooit benoemd. We durfden spreken, maar ook luisteren. Kwetsbaarheid kreeg ruimte. Openheid werd geen risico, maar een kracht. En ergens tussen die gesprekken groeide er verbondenheid. We zochten samen naar antwoorden. Samen bestuur voeren kreeg een andere betekenis: niet enkel plannen maken, maar luisteren naar wat leeft, naar wat nodig is en waarmee we aan de slag willen gaan.
En toen begon de Goede Week. Een week die vertraagt, die verdiept, maar waar we ook heel veel dankbaarheid voelen voor alle helpende handen : de nachtwakers, het paaskerkkuisteam, het bloemschikkersteam, de voorgangers die ons steeds weer op weg zetten en doen nadenken, de actie ondernemers … Samen Goede Week vieren krijgt zo kleur en glans.

Op Palmzondag, samen palmtakjes buiten wijden, een stukje Jezus zijn tocht mee gaan, met de kinderen palmpaasstokken maken en zegenen aan de doopvont. Op weg naar Pasen. Maandag genoten we van innerlijke rust en stilte dankzij de Christelijke mediatie. En op dinsdag kleurde alles even lichter. Een opfleurende dag, waarin we naar buiten trokken. We zongen — misschien niet perfect, maar wel vol overtuiging. We deelden papieren strandbloemen uit, kleine gebaren die plots groot werden. Het was een dag van samen actie voeren want ja, het is Nu Tijd Voor Actie. Woensdag werd beklijvend. In alle eenvoud maakten we samen olie. Geen alledaagse handeling, maar een ritueel. We gaven de olie een wens mee, een hoop, een gebed. We zegenden ze met onze warmte, onze handen, onze intentie. Olie om te dopen en Olie om te helen, om nabij te zijn bij wie het moeilijk heeft. Het was een moment van gemeenschap in zijn puurste vorm. Witte donderdag bracht ons in de sfeer van het mysterie. Een viering vol symboliek, sacraal en krachtig. Je voelde het in de stilte tussen de woorden, de prachtige muziek en in de gebaren die traditie en heden verbinden. Op Goede vrijdag stonden we stil. Om 15 uur gingen we samen de kruisweg. Een verhaal van vroeger en nu. Het lijden van toen met dat van vandaag. Met de jongeren van het groeizegenjaar trokken we van de Sint-Vincentiuskerk naar de Don Bosco kerk. Onderweg deelden we vergeet-me-nietjes uit, kleine bloemen, grote betekenis Vergeet Me Niet. We spraken over vrede, over gelijkheid, over de wijsheid die Jezus ons naliet: dat iedereen telt, zonder uitzondering. En dan, de Paaswake. Elk jaar opnieuw dat moment waarop alles even stilvalt en tegelijk iets nieuws begint. Vuur dat wordt ontstoken. De nieuwe paaskaars die haar licht verspreidt in het donker. Water dat kracht krijgt. Elke dag opnieuw opstaan.

Gisteren, beklijvende woensdag, creëerde de gemeenschap de olie die het komende jaar gebruikt zal worden voor ziekenzalving en doopsel.  Voor het eerst deden we dit zelf, samen als groep, en we legden er elk onze eigen wens, onze eigen ziel in.
De olie voor ziekenzalving bevat atlasceder voor stabiliteit, spirituele verheffing, uithoudingsvermogen en zelfvertrouwen. Daarbij tijm als symbool voor dapperheid, moed en kracht en kamille voor geduld, troost en rust.
De olie voor het doopsel bevat ook gepaste kruiden: marjolein voor vreugde, geluk, liefde en vriendschap, mandarijn voor leven en een vreugdevolle kindertijd en jasmijn voor een vredige geest en creativiteit - een geschenk uit de hemel.
Met deze toevoegingen willen wij de gezegenden in de toekomst enerzijds stevig wortelen en aarding brengen en hen tegelijk in verbinding brengen met de zon, de lucht, het hogere.  Een prachtig traditioneel en eeuwendoud symbool dat tegelijk weer helemaal eigentijds en van ons is!
​Dank voor dit prachtige initiatief!

De jongeren van Perro Bombero organiseerden op Palmzondag een Car Wash voor het goede doel! Ze wasten en schrobden de auto's tot ze weer blonken als een spiegeltje en dat leverde hen een mooie opbrengst op. De groep kondigt met trots aan dat de opgebrachte € 495 voor de helft naar Akabe Joepie gaat en de andere helft doneren de jongeren aan onze eigen werking: BEDANKT! 

Zogenaamde kinderverhalen die dieper gelaagd zijn, laten meestal ruimte voor vrije interpretatie. Staat de olifant hier symbool voor het lef waarmee men iets onderneemt? Heeft hij - of zij - grootse doelen en wilde, haast onmogelijke dromen? Zorgt ook in onze gemeenschap de gezamenlijke inspanning van iedereen ervoor dat die bereikt worden? Wil de olifant vanuit de boom naar de verte kijken, blijft hij het onbereikbare nastreven en is dat sterker dan hemzelf? Of heeft het verhaal nog een andere insteek: kennen gewichtige figuren hun grenzen niet en zijn ze gedoemd om van hun sokkel te donderen? Hoogmoed brengt ten val, overmoed ook, want zeg nu zelf: wie probeert er in godsnaam op één been een pirouette te draaien in de top van een boom? Of hoort vallen erbij? Leren we juist niet met vallen en opstaan, door altijd opnieuw te proberen?
​
Deze keer zijn het dieren die ons inspireren om te troosten en te helpen, om attent te zijn. We bezorgen verschillende mensen uit onze gemeenschap een bemoedigend of dankbaar woordje. Ze krijgen geen olifant cadeau, maar een welgemeend kaartje.
De evaluatie van de voorbije vastenvieringen toont hoe we de vruchten mogen plukken van de inzet en samenwerking van verschillende voorgangers en vrijwilligers: een prachtige kinderviering, een kort en krachtig actielied, zinvolle inhoud van de preken, letterlijke én figuurlijke stapstenen, mooie filmpjes van Jan en Alis op de website. In de nevenviering ging men graag met het verhaal van de rivier aan de slag. Mooi om zien hoe heel wat kinderen en ook jongeren werden betrokken bij het vastenthema.
Tijdens de varia krijgen we een overzicht van alle initiatieven in de Goede Week voor Pasen. Je kan ze ook vinden op de achterzijde van de misboekjes. Met een warme uitnodiging om mee te vieren, de handen uit de mouwen te steken, op stap te gaan of gewoon stil aanwezig te zijn.
Uit het verslag van de Ploeg blijkt dat de Ploeg een drukke periode achter de rug heeft die veel tijd en energie heeft gekost. Soms is er een olifant in de kamer. Dan dient men met geduld en vertrouwen naar oplossingen te zoeken. Negeren lost immers niets op. Gelukkig hebben we een waakzame kern die de handen in elkaar en aan de ploeg slaat :)
Na een korte pauze mogen we naar het reisverslag van Lut (en haar man Georges) luisteren. Hun rondreis door het uitgestrekte Brazilië in het spoor van ‘Padre Agustinho’ (pater Norbertijn Louis Damen) leverde boeiende beschrijvingen en beelden op. Hoe men vandaag ook naar de vroegere ontwikkelingshulp en missionering mag kijken, het blijft verbazen wat sommigen gerealiseerd hebben. Je zou al een olifantshuid moeten hebben om dat niet te onderkennen. Wel spijtig dat deze man zijn geplande laatste bezoek niet meer heeft kunnen meemaken. Het Vlaamse trio was echter getuige van de vele huldeblijken van dankbare Brazilianen en wij konden even mee proeven. Bedankt!
En dan wens ik je, beste lezer, nog een zinvolle vastentijd, zonder te overdrijven, want:
Je hoeft van een mug geen olifant te maken!                                               
                                                                                                                                        
Hilde Van Parys

Op carnavalszondag 15 maart ging onze solidaire maaltijd ten voordele van Broederlijk delen door. Samen met een 80 tal mensen solidair tafelen en ook letterlijk samen aan tafel (uitgebreid met een 30 tal mensen die thuis solidair tafelden met afhaalmaaltijd). 

Het echt samen aan de lange tafel aanschuiven blijft een bijzonder accentje en zelfs extra smaakje geven aan de maaltijd (en peper en zout stonden op tafel...). De kookploeg laat de potten effe "onbewaakt" op het vuur om samen de aanwezigen te verwelkomen en een woordje uitleg te geven rond het wat en het hoe en waarom: samen solidair tafelen, samen opkomen tegen onrecht met een vuist die licht doorlaat en bloemen laat groeien, samen blijven geloven dat het anders kan...

Een stukje wereld op ons bord:

• een Zuid Amerikaans spinaziesoepje met quinoa
• een pasta met courgette, kikkererwten en muntolie
• een heerlijke zoetigheid: “degué au lait” en een tasje (h)eerlijke koffie of thee met een proevertje stukje "Portprince" cake

DANKzij de vele solidaire mensen die ofwel kwamen eten ter plaatse, of een gift deden of afhaal bestelden konden we een bedrag van €2616 overschrijven naar Broederlijk Delen! 

DANK voor jullie aanwezigheid en steun!

Solidaire groeten van heel de Broederlijk Delen "kook en meer" ploeg "

De kerk zat aardig vol vandaag. Heel wat gezinnen met kinderen brachten de zaterdagnamiddag al door met kennismaken doorheen opdrachtjes rond de kerk en waren er ook nu weer bij om samen in onze gemeenschap de zondagsviering mee te maken. Fijn om te zien: zoveel jong volk, zoveel kinderen met ook jongere of oudere broertjes en zusjes van de 8- jarigen die op weg zijn naar hun eerste feest in onze kerk. Voor sommigen is het allemaal onbekend en nieuw.

Het was voor de catechisten en begeleiders een uitdaging om het geloofsverhaal bevattelijk en op maat te brengen. Voor ons zijn ze daar met brio in geslaagd: een levendig, warm en hartelijk welkom, nog even terugkoppelen naar wat gisteren gedaan werd en wat op tafel stond: steentjes die versierd mochten worden, bloemen die kleur en zachtheid symboliseren. Ook het vastenlied kreeg een plaats. Verrassend hoe klein en groot zelf mochten ervaren wat het is om een berg op te klimmen en weer af te dalen. Tof hoe iedereen mee deed.

Op dynamische wijze werd het vervolg ingeleid: het evangelieverhaal, levendig verteld in een verstaanbare versie en creatief uitgebeeld op het grote doek vooraan. We zagen vanop onze plaats vele kinderogen volgen en er werd geboeid geluisterd. Als je de kinderen mee hebt dan zit het ook voor de volwassenen goed. Het verhaal van Jezus die met enkele leerlingen de berg beklimt en licht uitstraalt, de verbondenheid met God en de verwachting naar ons toe... het kwam allemaal goed over, alles viel mooi op zijn plaats.

Broederlijk Delen werd gekaderd, de doe-momentjes verliepen vlot, de geloofs- en tafelwoorden waren eenvoudig-mooi en al wat gebeurde werd kort en goed verduidelijkt. Wij hebben genoten van de zichtbare betrokkenheid van klein en groot, van de vele elementen die een zinvol passend geheel vormden. Echt op maat van de kinderen. En zo hoort het. Het was hartverwarmend! Met veel waardering voor het enthousiaste team, de vriendelijke jongeren en iedereen die van deze viering een topmoment maakte. Het was een mooi voorbeeld van een ACTIE die TOEKOMST heeft. De stenen rond de vijver zijn de zwijgende getuigen van de steentjes die we in onze gemeenschap verleggen.

Johan & Hilde

​Terwijl de zaal volliep, zat het voltallig koor achter de schermen rustig af te wachten. Keuvelend over koetjes en kalfjes, om de beurt een sanitaire stop of nog snel een van die lekkere zelfgebakken wafeltjes van Marie-Rose achter de kiezen werkend. Plankenkoorts? Die was er niet. Hooguit een gezonde spanning naar wat komen ging. Een beetje zoals de avond voor je op reis vertrekt.
 
Dat heb je in dit fantastische koor waar elke stem de andere draagt en waar we elkaar op het juiste pad houden. Hier sta je nooit alleen. Elke stem zo verschillend, iedereen met een andere achtergrond, maar de muziek is een geweldige lijm. Met een nummer van Jacques Brel zetten we in. De voorbode van welke harmonie zeventig stemmen samen kunnen bereiken als je een topdirigent als Dick in huis hebt.
 
Op het einde van het concert veren mensen recht, applaudisserend en vooral, met een glimlach om de mond en in de ogen. Een staande ovatie dus en even weten we niet wat ons overkomt. Gebeurt dit echt? We glimlachen terug want samen hebben we ons doel bereikt: mensen raken met muziek.
 
Terug achter de schermen was het even later wat uitbundiger. Eens te meer is bewezen hoe verbindend samen zingen kan zijn. Hoe het energie naar boven brengt waarvan je nooit dacht dat je die nog ergens zitten had. Misschien moet je het gewoon ook eens proberen. Of kom gewoon naar ons volgende concert op 29 en 30 mei in de kerk van Huizingen. Suma Khantaty zal er zijn.”

Ingrid Depraetere
Bestuurslid en sopraan bij Suma Khantaty

31 januari 2026, het lijkt een doodgewone zaterdag, maar dat was het voor ons niet! We hadden voor het eerst in vele jaren een overkoepelende activiteit met alle jongerengroepen van de LEV-werking (12+). Het thema van de dag was diversiteit met als eerste trigger-vraag "Wie heeft vooroordelen?". De éne aarzelend, de ander kordaat: enkele handen gingen de lucht in... Maar hebben we ze dan niet allemaal? Ze mogen er zijn.

Wij mensen hebben oordelen nodig om zaken in hokjes te kunnen onderverdelen om orde te scheppen in de miljoenen prikkels die dagelijks op ons af komen: om de hoofdzaken van bijzaken te kunnen scheiden en risico op gevaar te kunnen inschatten: het is onze overlevingsstrategie. Maar, hoe leer je bewust worden van je eigen oordelen én vooroordelen en hoe leer je bewuster reageren vanuit je eigen waarden en overtuigingen? 

Een aaneenschakeling van methodieken die ons voer voor discussie gaven, gesprek openden en meningen die gedeeld werden. We voelden aan den lijve hoe gemakkelijk het is om wantrouwen te zaaien en hoe moeilijk het is, in een sfeer van wantrouwen met elkaar te verbinden. Dit brachten we in verband met actuele thema's. 

We sloten de dag af met enkele woorden van evaluatie: samen, groep, leerrijk, interessant, lekker, doen, wantrouwen, vertrouwen, gezellig, leuk...  Doen we dit volgend jaar nog een keertje? 

Advent is elk jaar een tijd om uit te kijken naar kleine lichtpuntjes.
en hopen dat  het ‘Licht ‘ geboren wordt met Kerstmis.
We stonden stil bij wat ons raakt de dag van vandaag: onrecht, geweld, armoede, uitsluiting, egoïsme, negativiteit…
Dat alles deed ons nadenken en zette ons in beweging om ondanks al het negatieve
zeker ook naar al het positieve te kijken.
Beelden, muziek en teksten zijn voor ons een manier om op te komen tegen al het onrecht en zowel onszelf als anderen solidair in beweging te zetten.
Het zijn inspirerende montages geworden die ons en misschien ook jullie, na meermaals bekijken, nog kippenvel bezorgen.
 
We kunnen het niet mooier zeggen dan Stef Bos. Hij zingt:
Zie de wereld om ons heen, zie de leugen die regeert
Zie de ongeleide leiders en hun volk dat crepeert
En zie de oorlog die maar doorgaat, ook al is ze ver van hier
Onze wereld is te klein, om het niet te willen zien
Geef licht
Geef licht
Geef ruimte en geef een uitweg wat er vaak niet is
Geef licht
Geef licht
Geef alles wat je hebt
Geef de liefde een gezicht
 
Dankbaar dat we dit mogen en kunnen doen.
 
Jan en Alis

​